18 ay ile 3 yaÅŸ arasında çocuklar “hayır”ın en sevdikleri kelime olduÄŸu bir dönem geçirirler. Sizin çocuÄŸa ne söylediÄŸiniz önemli deÄŸildir.
ÇoÄŸu zaman alacağınız yanıt vurgulu bir “hayır”dır.
Küçük kızınıza “banyo küvetinde kalmak ister misin?” diye sorduÄŸunuzda “hayır” cevabım verir. “Peki o halde banyo küvetinden çıkmak ister misin?” “Hayır.”
Çocuğunuz sizi kasten kızdırmaya çalışıyor gibi görünse de öyle değildir. Bu sadece bağımsızlığa giden uzun yolun bir adım öncesidir.
Kimi zaman gelişimin güç bir aşaması olan bu dönemi geçirmek çok sabır ve iyi bir mizah anlayışı gerektirir. Negativizmin arasındaki bir çocuğun ebeveyni iseniz, her ebeveynin bu dönemden geçtiğini unutmayınız.
Aşağıda bu yolu daha az sarsıntılı geçmenize yardımcı olabilecek bazı öneriler verilmiştir.
1. Çocuğunuzun negativizmini çok ciddiye almayınız.
2. ÇocuÄŸunuzu “hayır” dedi diye cezalandırmayınız.
3. ÇocuÄŸunuza seçenekler veriniz: “Kırmızı pantolonu mu yoksa yeÅŸil pantolonu mu giymek istersin?” Kabul edilebilir seçeneklerden birisini ona seçtirmek çocuÄŸunuza bir özgürlük ve denetim duygusu verecek, daha büyük olasılıkla onu iÅŸbirliÄŸine yöneltecektir. (Sadece tek cevabı olduÄŸunda soru sorarken dikkatli olunuz). ÖrneÄŸin, çocuÄŸunuza eÄŸer oturmasını istemiyorsanız yatma zamanı, yatmak ile oturmak arasında bir seçenek sunmayınız.
4. Çocuğunuza faaliyetler arasında bir geçiş süresi veriniz. Örneğin, eğer çocuğunuz eğleniyor, ancak oyun alanının terk edilmesi gerekiyorsa ona yeterli süreyi verin.
5. Kuralları kolaylaştırınız. Bu yaştaki çocukların ev kurallarından oluşan uzun bir listeyi izlemeleri olası değildir. Çocuğunuzun tabağındaki bütün havuçları yemesinin gerekip gerekmediği gibi önemsiz konuları tartışmaktan kaçınınız. Çocuğunuzla günlük karşılıklı etkileşimlerinizin negatife değil, pozitife yönelik bir ağırlık taşıdığından emin olunuz.
6. “Hayır” demekten kaçınınız. ÇocuÄŸunuzun sizi, taklit edebileceÄŸi bir kiÅŸi olarak, uzlaşılabilir bir kimse olarak görmesini istersiniz.